Kaleydoskop

bak ne dicem?

2010-12-13T13:03:00.005+02:00

Bazı insanların hastalıklı ruhlara sahip olduğunu bile bile neden katlanırız onlara? Hatırlar,katırlar, aradan geçen yıllar filan mı bizi bağlayan yoksa her an kendimi keserim sakın ilgini esirgeme halleri mi?
Her neyse bunun nedeni bence yetsin artık kızmıyorum da sıkıldım ya tamam git öl filan da demiyorum hani uzak ol bana dokunma, bize dokunma, içimdeki yaşar ustayı daha fazla uyandırmadan istersen on bin yüz milyon yıl yaşa. Hani garip bi şekilde bu haline katlananlar var .Sen de mutlu ol dicem ama öyle bi yeteneğin yok sanırım sürekli mutsuzum hallerindesin neyse ne çok uzattım demem o ki bi merhabadan ibaret ol benim isteğim budur.

*resim:temsili muhattap

2010-09-13T02:13:00.003+03:00

Karamsar olmak o kadar da kötü değil. İnsanın gözü bi süre sonra karanlığa alışıyor. Karanlık demek hiç görmemek demek değil ki. Karanlık her zaman uyumak için değil.

Son Zamanlar

2010-08-09T23:11:00.002+03:00

Uzunca zamandır yazmamamdan mütevellit sadece son zamanlarda farkına vardığım bi kaç bi şeyden bahsedicem.

Farkettim ki her insandan -bir kaçı hariç- nefret etmek için en az bir neden bulabilirim ve hepsi gerçekten yeterli nedenler olabilir ama yapmıyorum çünkü kendimden nefret etmek için daha fazla neden bulabilirim. Geriye kalan bir kaç insan için nedenleri arasam bulurum belki ama hiç biri nefret etmemi sağlayamaz.

Yaptığı tespitlerin doğruluğu diğerleri tarafından benimsenince ancak kendine böbürlenecek kadar kibirli biriyim.

Söylediğim her şeye gülünmesini ve ağzımın içine bakılmasını sevmiyorum. Genelde neşeli bir ortam oluyor ama ben eğlenmiyorum çünkü zamanla bu benim işim gibi oluyor ve iş sıkıcıdır.

Blog yazmakla kendi kendine konuşmak arasındaki tek fark parmaklarının yorulmasıdır. Düşüncelerine yetişecek kadar hızlı yazmak her zaman kolay olmuyor.

Tüm bu yukardakilere bakınca tembelin teki olduğum anlaşılıyor.

Eğer değiştirebileceğim bir şeyse eleştiriye katlanabiliyorum. Ama sırf söylemek için eleştirmek anlamsız.Hayır ne oldu sanki onu bana söyledin de bi yerin mi uzadı?

Soluk soluğa okunan romanın sonunu tırt bitiren yazar! Bunu yapmaya hakkın yoktu uykusuz gecelerimin ve otobüsteki mide bulantılarımın hesabını bi şekilde vermelisin. Kitabın resmen dibinde bozuk vişne olan mevyeli cup gibiydi.

Son zamanlardaki hayal kırıklıklarımı bu kadar büyük metanetle karşılamama ben bile şaşırıyorum yediğim bişey mi dokundu acaba?

1-1

2010-04-20T01:49:00.003+03:00

Bir iyi bir kötü haberim var

Tabii ki önce iyisi; müjde bahar gelmiş bundan evde kırkayak bulacak kadar çok eminim.

Kötü haber hiç bir zaman karıncayı bile incitmeyecek kadar iyi biri olmadım. Bu ve benzeri eklem bacaklıları -sivrisinek hariç- hiç bilerek öldürmedim zarar vermemek için elime alıp pencereden aşağı sallandırdım. Üstelik güvenlerini kazanmam sadece önlerinde parmaklarımdan bir barikat kurmam kadar kolaydı çünkü aslında başka bir seçenek de bırakmamıştım. Öldüler mi bilmiyorum ama kötü bir niyetim yoktu.

Gerçekten.
Hadi ama bakma bana öyle lütfen :/

! (ünlem)

2009-12-20T03:16:00.002+02:00

Bi şey yap.

Dünkinden daha daha fazla belki daha az. Belki her zamankinden bi tane daha belki de bambaşka bi şey.

Ama Yap.

İzin ver devam etsin hayat.

mutluluk

2009-09-13T01:59:00.004+03:00

Çok uzun zaman önce verildi bu görev bana. Çok uzun zamandır da yazmadım. Kaçındım diyemem.Yaşamaktan yazmaya pek vakit kalmadı.

Tanım yapmıcam, yada aslında mutlu olmadığımızı bunun sadece vücudumuzun bize oynadığı bir hormon oyunu olduğu gerçeğinden hiç bahsetmicem. Buna hakkım yok evet çünkü her ikisi de basitleştiriyor durumu. Benim niyetim olabildiğince olağan ve bi o kadar da mucizevi göstermek olup biteni.

Mesela en önce iyi şeyler düşünmeye başladığın ilk andır,sonra ummaya başladığın seni mutlandıracak olanı.

Saçma sapan konuştuğunu farkettiğin anda mutlusundur.

Kabına sığmazken, 'hadi!' diyen olsa en azından gitmek için ayağa kalkacakken, kahve falından uzun bir yol çıkmasıdır. Hatta belki bir kaç tane, kaç vakte olduğunu dinlemeden şöyle bi kaykılırsın koltukta.

Bu kadar çabuk unutulmakta ve unutmakta olmayı becerdiğin için kendi kendinle gururlandığındadır. Çünkü hatırlaması/hatırlanması gerekenler, buna ihtiyaç duymayanlardır.

Her, 'Her şey olur' deyişindeki inancına en büyük etkendir. Sözcükler onun, o sözcüklerin garantisidir.

Onu bir çift gözbebeğinin şahitliğinde, bütün zerrelerinde hissettiğin an kendini ikiye katlamıştır bile.

Gözü kapalı yaptığın bütün tercihlerin eninde sonunda en doğrusu olduğuna emin olduğunda yine ordadır. He gözü kapalılığın, görmek istediğini gördüğünden yada öteki seçenekleri görmezden geldiğinden değil, hayalindekine bi tek o şıkkı yerleştirebildiğinden. İçin rahat olsun.

Bir çocuk, bir hayvan yada bi fidan, her neyse avucuna sığıcak kadar ki halini bilip, meyve vermeye başladığında çürüğüyle, tadıyla,kokusuyla gurur duyduğunda şişirdiğin göğüs kafesindedir. Bir çorban olduğu için şükredersin, bir de ona katıcak tuzunun bulunduğuna.

Özlemle geldiğinde duvarlarını öptüğün evin içini, dolduramıyorsa sesin eskisi kadar biraz mayhoştur.

Hala biraz daha saf bakabiliyorsan eğer çok daha tanıdıktır. Ayrıntılarla pek anlaşamaz. Ayrıntılar mızmızdır biraz her şeye bir kulp takarlar.

En sevdiğin yemeğe attığın ilk kaşığın içinde gelir ağzına ama damakta kalmaz öyle uzun uzadıya.

Her zaman gülümsetmez, hayır ağlatmaz da. Her gülümsediğin anda orda olmayabilir de mutluluk, o etikete aldanma.

Gelirken yanında bir de hoşgörü getirir. Bencilleştirmez, olabildiğine bulaşmaya çalışır.

Mutluluk; özlenmez, saklanmaz, anlık tüketilir, özneldir bir diğerine benzemez -kimseye manyak demeyin durduk yere gülümsüyorsa-, herkeste aynı etkiyi de göstermez, kıskanılmaz, uzunu kısası hele ebedisi hiç olmaz, uğruna insan öldürülmez, uykusuzluk yapmaz - o dediğin heyecan senin-, bir de öyle kolay kolay terketmez kimseyi küstürmeyin kendinizi.

Mutluluk yapar yapmaz, olur olmaz, gelir gelmez, yatar yatmaz, söyler söylemez, dinler dinlemez, bekler beklemez birden çıkıverir, karşınıza yada bir başkasının karşısına.
Üstüne de bu kadar laf edilmez ya o da benim ayıbım.

2009-08-22T22:19:00.002+03:00

daha yarısındayken kaybediceğim dediğim oyunu bitirdim. ve bir şans biterken diğerini doğurdu hep. bu bir işaret miydi? değilse de kimin umrunda, umut verdi ...

----------------
sen uzakta yanan deniz feneri
sesimi duyuyor musun
sesimi duyuyor musun
bana el salla
e hadi el salla

oysa yürüyordum sadece

------------------

2009-06-15T00:59:00.000+03:00

bir kenti böylece bırakıp gitmek
içinde bin kaygı bin bir soruyla
bitmemiş bir şarkı dudağımda bir yarım ezgi
sığınmak şarkılara sığınmak bir ömür boyu

ellerin bir martı telaşlı ve ürkek
ellerin fırtınada çırpınan bir beyaz yelken
gözlerin bir çığlık, bir yaralı haykırış
gözlerin bu gece çok uzaktan geçen bir gemi

...

2009-06-06T09:34:00.003+03:00

Önündeki günleri hem dibine kadar yaşamak isteyip, hem de farketmeden geçip gitmesini istiyor bazen insan.
Hatta bazen bir ömrü bir saat, bir saati bir ömür yaşamak istediği bile oluyor.

2009-05-29T14:06:00.001+03:00

ben bir gelincik olsam,

dalımda kalmasam da yapraklarımı döktüğüm toprak ellerin olsa...

BIRAKIN AÇIKLIYIM! Her Şeyin Bi Şeyi Var

2009-05-26T11:24:00.005+03:00

http://msnyasam.ekolay.net/index.asp?url=http://www.ekolay.net/kadin/ana_detay.asp?pid=3188&haberid=618003&reklam=msn

Ne günlere kaldık.

Aciz kalan ademin oğulları artık her şeyi kullanmaya and içtiler. Buna tabi ki bilim de dahil. Pek bir güzel güldürdüler beni, öyle ki sabah sabah -ne var benim için hala sabah- kalkıp uzun zamandan sonra bişeyler yazmaya itti.

Şimdi basit düşünelim.

Yani bizim düşünmemizi istedikleri gibi beynimizin kıvrımlarını kullanmadan, yüzey alanını genişletmeden üstten üstten bakalım bu habere;

'Amann tanrımm kesinlikle evde kaldım, önüme çıkan ilk adama istediğini vermeliyim yoksa doğal iç güdülerimi hiç bir zaman doyuramıyacağım. Hemen kendimi onların arzu ettiği şekilde şeklilden şekle sokmalıyım ki karşıma çıkanı kaçırıp başka aramakla zaman kaybetmiyeyim. Bir de hemen ondan erkek çocuklar doğurayım ki hem cinslerimin gelecekteki temsilcileri tehlike altına girmesin.'

Üzgünüm ama dünya üzerinde böyle düşünecek kadın sayısı isteğinizi karşılayacak çoğunlukta değil.Şimdi de bir başka şekilde bakalım bu duruma;

'Ben mi niye telaş edeyim ki? Sonuçta nesli tükenmekte olan onlar ben nasıl olsa bir şekilde türümü devam ettirim - içimde bi şeyler bir kromozomun bize ayrı türsel özellikler kazandırdığını söylüyor.- Nasıl olsa teknoloji über düzeyde gelişiyor her geçen saniye. İnsan gücüne ihtiyaç azaldıktan sonra erkeklere de ihtiyacımız azalıyor demektir. Zaten ortada bize saldıracak vahşi hayvan filan da bırakmadılar. Bıraksalardı da çoktan evcilleştirmiştik onları da erkekler gibi hihihih.

Evet hanımefendiler eğer evrilirken duygusal özelliklerimizi yitirseydik. Bu burnumuzdan kıl aldırmadan yaptığımız konuşma oldukça gerçekçi olurdu. Şimdiyse sadece eril okurlarımın suratında anlamsız-şaşkın bir ifade bırakıyor o kadar.

Unutmayın ki hepimiz aynı tenceredeyiz ve pişmeden, tatlarımız karışmadan burun bükülücek haldeyiz. -hahah dünyanın en aç insanından aforizmalar-

Erkek kişiler telaş etmeyin! Birazcık çabayla her şey olur. Abartmayın boşu boşuna genlerinizle oynayıp, karşımıza yamuk yumuk gelmeyin annem.

Ve hemcinslerime tek bişey söylüyorum;bu kadar üzülmeyin 5 milyon yıl diyor ayol. O zamana kim öle kim kala. Öte yandan adamların hayatını kemire kemire belki de evrimleştirmişizdir. du bakalım ya belki bişeye benzer :D

_

2009-05-06T20:47:00.004+03:00

belki bi gün lazım olur diye bi kenara atılmış, aslında ne olduğu, adı bile bilinmeyen çöp gibiyim.

Ç.K. *

2009-04-04T23:38:00.003+03:00

Çok oldu.
yada bana çokmuş gibi geldi sen gelmeyeli.
Haberli gelmezsin biliyorum evet ama inan müsait değilim. İçerisi çok kalabalık böyleyken alamam seni içer...

Peki. Yeterince sıkmadın mı?
Yok işte çıkmıyor suyum, kurumuş kalmışım git artık.

En azından tek damla akıtmadan gitmeyeceksin peki tamam.

Eskisi gibi uğursuz değilim artık bunu unutma ama...

*çamaşırcı kız

2009-03-27T21:11:00.003+02:00

26.3.9

==Otobüsün camından gördüğü kamyonetin arkasındaki koyunlara yetişemeyeceği için 'zırlayan' oğlan çocuğuna, babasının umarsız kalıp ; 'Bursa'ya uğramazsa Yalova'ya uğrar demesi. Çocuğun zırlamasının kesilmemesi üzerine annenin 'Ama elini ısırır onlar senin' diyerek temelden bir hayvan sevgisi aşılaması... evet doğru bildiniz beni benden aldı.

=='Zırlamak' kısaca konuşmayan insan yavrusu dili demek. Genelini seslilerin oluşturduğu ve bizim bilmediğimiz garip bir alfabeleri var. Gayet güzel anlaşılıp, hatta anlatabiliyorlar,çok gerekirse bizim dilimizden de bir şeyler geveliyorlar biz gerzekler için.Bizse onların alfabelerinin yanından bile geçemiyoruz. Benzetmelerimiz takdire şayan. 'ıngaa' diye ağlayan bi tane olsun bebek gördün mü allasen kandırmayalım kendimizi.

=='Biz' 'onlar' ... kendimi kınadım bildiğin. İnsan hatırlamıyor da olsa geldiği yeri bu kadar unutmaz. Ayıp.

== Size şu anda kafamdan kırk tane senaryo uydurabilirim, siz de fazla türk filmi izliyorsun dersiniz.
Ama uydurmaktan öte bildiğin gerçektir onlar.İçinden kahkahası, tebessümü damıtılmış hikayelerdir.
Oysa 'türk filmi' dediğin 'Gülen Gözler' ' Neşeli Günler' dir. Kahkahası da, nemlenmiş mendili de, çekirdeği-çiğdemi de, ince belli bardağı da, alaskası frukosu,popcornu da ordadır.
Şimdi bir kaşık turşu suyu bulsak, içinde önce kimi boğalım diye ilk kendimizle kavga ediyoruz.

==Sanırım 1 Nisan'dan önce açmayacak hava. Dün gece bildiğin duşa kabini bozulmuş sandım yukardakinin (!) . Yüzüne söylemeye yemedi aşağıdan aşağıdan konuştum.

== Bence seviyor ama beni, sürekli eşeğimi kayettirip sonra bulduruyor. Eşek yoksa da leblebi buluyorum kenarda köşede bi yerde o sorun olmuyor da şikayetim de yok haşa. Tek korkum eşeklerle bu ka haşır neşir olduktan sonra beni cennetlerine de almaları. He ama ' KADİFE CANDIR' o ayrı.

==REjim karşıtı da oldum sonunda. E ama tabi her rejim karşıtı gibi içimden uçukladım tekrar kızartır mı beni diye. Yok ama davamızdan vazgeçmeyeceğiz. KAHROLSUN ALERJİ. Kendini bilsin şaşırmış mast hücreleri, olur olmaz histamin salgılanmaz ki canım.
YAŞASIN GIDALARIN EŞİTLİĞİ.
ayrıca bana kırmızı çok yakışüyür ama o kadar kırmızı da değil.

== Bir ağaç fidesi. Evet uzaktaysan eğer bir anneye verilebilecek en güzel hediye olmalı. Sen yokken ona baksın büyütsün, yeşerince gölgesinde dinlensin diye.
odun modun ama benden hayırlı evlat.

Dehşet İçindeyim

2009-03-16T23:45:00.002+02:00

Bütün gün bugün - 16 mart- neydi, ne olmuştu, ulan yine kimin doğum gününü unuttum , çok tanıdık ama bu tarih yahu demekle geçti. Sonra nasıl oldu bir şimşek aklımın orta yerinden geçti;
16 mart önemli 'bir gün' değil, hayatımın dört yılıydı.

2009-03-10T00:53:00.001+02:00

Gün bugündür ki artık kahkaha atabildiğime eminim.
Ve evet artık kendi kahkahamda boğulmuyorum, güzel ya da çirkin etraftakileri ona boğuyorum.
not: her zaman olmuyor ama kısmet artık buna da şükür

bigin

2009-02-28T17:21:00.003+02:00

-Sabahları uyandığımda kendimi rüya görmediğime şartlandırmış olarak buldum. gayet de görüyormuşum halbuki.
-'Süprizim var' diye bir mesajla uyandırılmak 'en güzel uyandırılma top 5' listeme yüksek bir grafikle girdi. herkes hayatında 179 kere böyle uyandırılmalı bence.Benim 185 hakkım kaldı.
-Toplu taşıma araçlarında annesiyle yanındaki yabancının ortasında kalan ufacık yere oturan çocuk bizizdir.herkesin fasülyeden de olsa bireyselliğini farkettiği noktadır zannımca. ikinci nokta bir tam bir öğrenci parası uzattılan andır.
-Faust'a teşekkürlerimi bir borç bilirim nedeni yokken sevmediğim insanlara bir neden bulduğu için.
-Devreden lotoda bir umudu paylaşmakmış dostluk. İkramiyeyi ikiye bölüp yapılacaklar listesini yine de beraber hazırlamakmış
-Dikilmiş fidanların tutup yeşerdiğini görmek umut verici bir eylem. Yalnız fazla takip etmeyin bazısı çabuk yaşlandığınızı bazısı zamanın geçmediğini sokar gözünüze gözünüze. Tadında bırakın...
-Uzun zamandır gözkapaklarım kapalıyken güneşi görmemiştim iyi geldi dedim bütün naturalistliğimle 'çünkü çoktandır güneş yoktu!' cevabıyla irkildim, kendime geldim.
-İzmir'de şekerli türk kahvesi kavramında nirvanaya ulaşmış yer Viran Gönüller Kahvesi'dir. Buna kanaat getirdik iki kişi sessiz çoğunluğun sesi olduk daha ne ola yar ola.
-He bi de unutmadan ;
gittiğin yollardan bilerek ve isteyerek geri dönmekmiş ucunda çağırana kavuşucağını bilerek güle oynaya.

2009-01-12T02:54:00.004+02:00

Yapılabilecek en büyük mantık hatasını yapıyorum.
Tepegöz olduğumu sanıyordum ki aslında kendi kafamın dikine gidiyorum ve şimdi farkettim bunun mantıkla da bir alakası yok. Hali hazırda ne kadar daha böyle devam ederim bilmiyorum. Her neyse 'bu' , kabullenme aşamasındayım. Kendini bilmez biri olmak epey ağırmış,bununla yaşayabilirim kör topal ama yaslanabilecek bir baston yaptırmam lazım sanırım, ya da dayanabilinecek bir omuz bulmak.
...
ya da o omuza başımı yasladığımda bulduğum huzuru anımsamak.

her şey olur
her şey büyür
her şey geçer
hayat kalır.

RUBAİLER

2008-12-30T10:21:00.002+02:00

1
Bir gerçek âlemdi gördüğün ey Celâleddin, heyûlâ filân değil,
uçsuz bucaksız ve yaratılmadı, ressamı illetî-ûlâ filân değil.
Ve senin kızgın etinden kalan rubailerin en muhteşemi :
«Suret hemi zıllest...» filân diye başlayan değil...
2
Ruhum ne ondan önce vardı, ne ondan ayrı bir sırrın kemâlidir,
ruhum onun, o dışımdaki âlemin bende akseden hayâlidir.
Ve aslından en uzak ve aslına en yakın hayâl
bana ışığı vuran yârimin cemâlidir...
3
Sevgilimin hayâli dile geldi aynanın üzerinde :
«— O yok, ben varım,» — dedi bana günün birinde.
Vurdum, düştü parçalandı ayna, kayboldu hayâl
ve lâkin çok şükür sevgilim duruyor yerli yerinde...
4
Muşambanın üstüne resmini bir kerecik çizdim
ama günde bin kere resmin çıktı bende tepemden tırnağıma,
fakat ne tuhaf şey hayâlin onda daha çok kalacak
benden uzun ömürlüdür muşamba...
5
Sarılıp yatmak mümkün değil bende senden kalan hayâle.
Halbuki sen orda, şehrimde gerçekten varsın etinle kemiğinle
ve balından mahrum edildiğim kırmızı ağzın, kocaman gözlerin gerçekten var ve
âsi bir su gibi teslim oluşun ve beyazlığın ki dokunamıyorum bile...
6
Öptü beni : «— Bunlar, kâinat gibi gerçek dudaklardır,» — dedi.
«Bu ıtır senin icâdın değil, saçlarımdan uçan bahardır,» — dedi.
«İster gökyüzünde seyret, ister gözlerimde :
«körler onları görmese de, yıldızlar vardır,» — dedi...
7
Bu bahçe, bu nemli toprak, bu yasemin kokusu, bu mehtaplı gece
pırıldamakta devâm edecek ben basıp gidince de,
çünkü o ben gelmeden, ben geldikten sonra da bana bağlı olmadan vardı
ve bende bu aslın sureti çıktı sadece...
8
«— Paydos...» — diyecek bize bir gün tabiat anamız, —
«gülmek, ağlamak bitti çocuğum...»
Ve tekrar uçsuz bucaksız başlayacak :
görmeyen, konuşmayan, düşünmeyen hayat...
9
Ayrılık yaklaşıyor her gün biraz daha,
güzelim dünya elvedâ,
ve merhaba
k â i n a t . . .
10
Balla dolu petek
yani gözlerin güneşle dolu...
Gözlerin, sevgilim, gözlerin toprak olacak yarın,
bal başka petekleri doldurmakta devâm edecek...
11
Ne nurdan
ne çamurdan,
sevgilim, kedisi ve kedinin boynundaki boncuk
yuğrumlarındaki farkla hepsi aynı hamurdan...
12
Lahana, otomobil, veba mikrobu ve yıldız hep hısım akrabayız.
Ve ey güneş gözlü sevgilim, «Cotigo, ergo sum» değil
bu haşmetli ailede varız da düşünebilmekteyiz...

13
Aramızda sadece bir derece farkı var,
işte böyle kanaryam,
sen kanatları olan, düşünemeyen kuşsun,
ben elleri olan, düşünebilen adam...

NAZIM HİKMET

Her Şeyin Bir Şeyi Var!

2008-12-24T02:42:00.004+02:00

Neden bütün filmlerde gidenin yazdığı mektup gidenin ağzından okunur ki?

Öyle olunca daha mı duygusal oluyor? Burnumuzu sildiğimiz filler daha çok mu mukus emiyor? Hepimiz mektup/yazı her neyse onları okurken kendi iç sesimizi kullanmaz mıyız?

He ama film o kadar duygusal ki bunları düşünücek durumda değiliz öyle mi? He ben çok kılım /tüyüm/ yünüm. Yok o kadar değil de fazla gerçekçi/mükemmelliyetçiyim.

Peki hayat çok mu duygusuz? Peki hayat çok mu gerçek/mükemmel? Peki ben çok mu kılım/tüyüm/yünüm?

Bence düşünmeden atın elinizdeki sümüklü mendili sonra da zıbarıp yatın. çünkü yarın hasta ve uykusuz olucaksınız.

Bu gerçek evet ama mükemmel değil!

imza: bir yazan.

2008-12-09T14:39:00.003+02:00

Tam da şu an yağmur yağmalıydı
Ne bir yere gidebilmeliydim ne de kimse bana gelmeliydi
Herkes kendi saçağının altında kalmalıydı

Olmak isteyen ıslak

istemeyen balık olmalıydı

Ben canım ne isterse onu yapmalı

ve ihtimal arkamı dönüp uyumalıydım

Yağmayan yağmurun camda bırakmadığı sesi rahatsızlık verici

Tamam tamam uyandım bile...

Tamamen Bir Elma Mevzusu

2008-12-02T01:23:00.010+02:00

.......

Hikayenin en başını ben de hatırlamıyorum ama şöyle bişeydi sanırım;..

Kendi dairemde yeterince şeyle meşguldüm, etraf darmadağınıktı. Ben bi yandan toplarken farkında olmadan da bi yandan dağıtıyordum sanırım. Pencereler içerinin sıcağından-dışarının soğuğundan sürekli buhulanıyordu. Dışarıyı görebilmem için çok kısa anlarım vardı. Gözüm bir yere daldığında herhangi birinin bunu farkedip önümden elini geçirmesi kadar az bir an.

Bir gün yine kendi yağımda kavrulurken camıma atılan taşın sesini duydum. Yanıldığımı sandım. Geri döndüm telaşıma. Sonra bir daha duydum , sonra bir daha .. cama ne zaman yaklaşsam sadece gölgesini görmeye yetişebildim.

Bir süre sonra kendi içinde bi ritm yakaladı cama vuran taşların çıkardığı sesler. En başlarda güzel bile geldi,ama sonraları sürekli aynı melodinin kafamın içinde dönüp durması gitgide sinirlerimi bozmaya başladı.Ne yaptıysam susturamadım, çünkü artık cama değmese de o taşlar içimdeydi sesleri.

Kurtulmalıydım onlardan, bi gece tamam dedim oturdum pencerenin dibine, araladım tülü. Bütün soğuğun içeri girmesi ihtimalini de göze alarak oturdum bekledim, hatta belki soğuk iyi bile gelebilirdi. aşağıda bir yerlerde gölgesinin ucunu görür görmez sarıldım elimdekine, taş cama ermeden saksı çoktan kırılmıştı bile.

Pencereyi öyle bir kapattım ki, rüzgarı üşüttüğümü farkettirdi. Kurtuldum artık diye sevinerek aralık bıraktığım kapının önünden geçtim. Ne zamandan beri öyleydi,ne zaman aralamıştım o kapıyı, o kadar rüzgara rağmen nasıl çarpmadı diye düşünmeden kapatmaya yöneldim.
Tam eşikteyken rastladım ona, elinde saksıdan geri kalanlarla çiçeği toprağıyla avuçlayıp gelmiş.

Kaldık öylece, gölgesinden sonra ilk defa kendisini gördüm. O kadar şaşırdım ki içeri bile davet edemedim eşikte kalıverdik uzunca bi süre ne yapıcağımızı bilemeden.

Sonra bir an nasıl oldu anlamadım eli elimde çıkmışız çoktan o daireden, kendimize nasıl bir daire çizdiğimizi anlamadan.

Çiçeği kurtardık sanırım, toprağı değişti saksısıyla beraber,suyu güneşi tam istediği gibi. Yerini de sevdi galiba ne zaman çiçekleneceğini biliyor.

Penceredeki taşlara gelince eski daireme gitmedik daha içerisi çok karışıktı. Önce oraları toparlamam lazım onları nereye koyduğumu bilebilmem için.

Pencerem de ne işleri vardı hala bilmiyorum. Sanırım gerekmiyor da ...

Ve hayır ne kadar su çarparsam çarpıyım yüzüme rüya değildi bu anlatıklarım, çünkü önce suya anlattım nereye aktığını bilmeden.Evet gereksizliğinden ziyade onu ben dahil kimse bilmiyor ki zaten...

Açık Mektup

2008-10-21T01:56:00.004+03:00

Yaptıklarının çok daha fazlasını haketmiyorsun...

Şaşırma senden bahsediyorum ve sanma ki bu bir yazı okutma taktiği. Söylediklerimin kulağına gelmediği, gelirse de içeriye girmeden arka taraftan defedilldiği lafları bir de burdan söylemeyi deniyeceğim.
Herkes mutlak surette seçimlerinde özgürdür. Yok efendim neden böyle dedin? Neden böyle ettin? gibi bir sorgulama içerisinde değilim.Olsam da farketmez sorgulanmayı bırak tekil sorulara bile ege-mügeden başka yanıt çıkmaz ağzından.

Nasıl davrandıysan öyle karşılık göreceksindir kuvvetle muhtemel benden ya da bi başkasından. Senin kadar zalim olamam dicem ama, gözünün içine bakarak sen bambaşka şeyler anlatırken ben bambaşka şeyler düşünecek kadar zalimim sana karşı.Ama senin kadar ne kör aymaz olmayı ne de bütün gerçek duygularımı saklayacak kadar gizemli olmayı becerebilirim.

O kadar başka birilerisin ki aslında (evet bir değil birileri) gösterdiğinden daha iyisini olduğuna inandırmışsın insanları gösterdiğinden daha kötüsü olduğunu hiç çaktırmadan.Ne yazık ki kendine çizdiğin sanal dünyadaki karakter değilsin.

Ve üzerine örtündüğün o garip 'ben kimim ki bişey bilmem ki' hallerinde bile açıkça kendine duyduğun aşırı özgüveni ortaya koyup gerçek yenilgilerinden haz alırmış taklidi yapabiliyorsun.

Kendine göre bi sigorta belki de bir ilkyardım çekici bu tavırların en ufak suçlamada 'hayvanım ben, salağım' gibi yalandan savunmalarının arkasına sığınabilmek için. Ve belki de tüm yaptıkların miyavlayan gözlerini diktiğinde yalandan da olsa 'yok canıım aslansın kaplansın sen' pohlamalarını duyabilmek için.

Garip bir düşünce yöntemin var ve bütün bunlar bana bu söylediklerimi en azından düşündürme hakkı veriyor.

Gerçek hayattan zevk almaz, hafif bohem yaratılmış gösterdiğin dünyanın inandığın tek sanallık olduğunu söylemek yanlış olur.

Durduğun yerin hiç bir yana yakın olmaması tarafsızlığından çok, kendinden emin olmamanın, olsa bile bunu uygulama korkunun bir sonucu olsa gerek. Ne olsun ne olmasın, ol dediğimde herşey olsun olma dediğimde yerinde kalsın gibi küçük tanrıcılık oyunlarının en büyük yardımcısı da bu korkaklığın.

Tüm bunları üzerimde bir asabiyet hali olmaksızın yazdım.Her ne kadar inanması zor gelse de şu an sana karşı duyduğum hıncın en düşük yerindeyim. Ha tüm o hıncın da sebebi karşında ben olmama bile izin vermemendir başka bişey değil.

Daha önce zibilyonca kez sana anlatmaya çalıştığım üstü kapalı lafları, kulağının arkasından toplayıp yazdım bunları. Toplarken örtüsü kalkmış, idare edersin artık.

Bunları okuduktan sonra (okur musun ondan da emin değilim) kendinde hak bulduğun pişkinliğinle yine hiçbirşey duymamış gibi davranacaksın bunu da bilmekteyim. Ama olur da bir ihtimal gezegenlerin dizilişi değişir ve ya daha başka büyük doğa üstü olaylar olur aklına eser ' ne diyo lan bu?' dersin. Onu bari olsun duymak isterim.

Bakarken kendini mutlu sandığın çerçeveden kurtulup flu da olsa gerçekleri de görebilmen dileğiyle....

Hoşçakal.

not: Rubik parçalanalı çok oldu sen 'bu ne?' diye sormadığından parçalandığını bile söyleyemedim kusura bakma. Kimbilir hangi çöplükte şimdi.Bana bi işaretmiş gibi geldi.Hadi hayırlısı.

mecburen mecburen mecburiyetten

2008-09-10T02:12:00.006+03:00

bugün canın çok sıkkın, hersey sana zor geliyor olabilir. bugün aşkın bitmiş, o seni terkedip gitmiş olabilir. sanki sen hiç bilmediğin bir kaos içindesin, kimbilir. günlerin getirdiği, senin yitirdiklerin. sanki hiç umut yok. çok yorgunsun. ne olursa olsun, yaşamaya mecbursun. ne olursa olsun, yaşamaya mecbursun. bugün duyduğun haberler sana utanç veriyor olabilir. bugün din ve ırk uğruna cinayet işleniyor olabilir. mostar köprüsü çökmüş, neretva ne kadar üzgün kimbilir. günlerin getirdiği, açlık ve gözyaşı. insan hep umut eder, biliyorsun bunu. ne olursa olsun, yaşamaya mecbursun. ne olursa olsun, yaşamaya mecbursun.

**üstteki resim nazım'ın ünlü 'sen mutluluğun resmini çizebilir misin abidin?' sorusana cevap olarak abidin dino tarafından yapılmıştır.

------------

2008-08-31T00:40:00.003+03:00

Çocuklukta kurulan hayaller bir yerden sonra hedef adını almıyor mu ifrit oluyorum. Hele bi de hobi kıvamına gelmişse bırak gitsin daha iyi.
Öyle ki (çoğumuzda öyledir) bunlar harita metod olmayan bir deftere kırmızı kalemle yazılmaya çalışan uzun bir başlığa benzer. Sığdıramazsın, her kelimede harfler biraz daha küçülür hatta bazen son harfler yazılamaz bile. Silmeye kalksan yeni bir başlık yazmak için altından gözükür o hayalet pembe.Sinir olursun ellerin terlemeye başlar,biraz kaşınırsın,kalemi çiğnersin aman eksik kalsın der kalkarsın başından... ama ellerin, yüzün gözün kıpkırmızı.Bu sırada o kadar el kol oynatmaktan defterin kenarlarını da katlamışsındır bile.

kafama takıldı

2008-08-24T23:34:00.006+03:00

Kafamın içi de dışı da bir...

Uykumun en güzel yerinde (her yeri ayrı güzel ama) birşey rahatsız ediyor beni...Hımhımlıyorum.Saçlarımın arasına tıkılmış, muhtemel ki sıcaktan enseme yapışmasını istemediğim saçlarımdan bir an olsun kurtulmak istediğim uyku arasında, yoklayıp elime gelen ilk şeyi sokuvermişim kafama ve yine muhtemel ki tutmamış o medusanınkiyle yarışabilecek haldeki saçlarımı. Ve ben dönüp durdukça rahatsızlığı bırak resmen batıyor meret.
Bulup da çıkarıp atmaya üşeniyorum. Hem zaten kafamdakiler(saçlarım) o kadar karışmış ki şu halde bulmam imkansız. Sabah olunca yüzümü yıkarken elime gelicek nasıl olsa kendiliğinden sonra da aynaya bakıp hem saçlarımın haline hem de sabah mahmurluğunun verdiği şapşallığı yansıtan yüzüme gülücem.
Dedim ya içim de dışım da bir...

saçmalığın daniskası

2008-07-20T01:02:00.003+03:00

-Yalnızlıktan sıkılıp,kalabalıktan kaçıyorum.Denize düşmüş tatlı su balığı gibi, dışarda kalsam su yok ,içeri girsem çok tuzlu. N'apsam bilemedim.

-İnsanın aynaya bakarken ağlamayı kesmesi; kendini o halde görememesinden mi, yoksa kendine bile dayanamazken katlanılabilmeyi ümit etmekten mi?.... Ben de anlamadım.

-Geceden yakılan ateşin yanında kumdan denizi seyretmek, yaşamın başından ölümü düşünmek gibi bir şey . Nerden geldiği belirsiz buruk bir huzur var ikisinde de, bucaksızlığının ucunda bi kıyı olduğunu bilmekten sebeb.

-Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey,
Dünyanın en güzel sesinden en güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey
Fakat artık ümit yetmiyor bana,
Ben artık şarkı dinlemek değil, şarkı söylemek istiyorum.
Nazim Hikmet

Bense şarkı susuyorum şu sıra, avaz avaz bağırasım var ama yankı yapmaz diye korkuyorum.

-Söyleyemediklerim dilimin altında değil,ucunda durur hep, havayla ten arasında.

-'Yarım' - 'Yarim'
Ben mi yanlış görüyorum?

-Kalp kası hiç de göründüğü gibi değildir.Çizgili gibi göründüğü halde istemsiz çalışır. Bu durumda biz de istemsiz sever, istemeden de nefret ederiz
'istemeden oldu özür dilerim'...

kİRİNli Sepeti

2008-07-16T01:35:00.001+03:00

Her hatanın kendinden başka sorumlusunu arıyor insan.Hata olmasa bile yanlış anlaşılıyor bu sefer de mazaret uyduruyor, lafı değiştiriyor sanılıyor.

Olmadığın gibi algılanmak kadar kötüsü yok sanırsam.

Demediğin gibi duyulmak,

Bilmediğin gibi anlatılmak.

Örnekler çoğaltılabilir tabi ama kendini düzeltmenin üstünde bir zorluk yok gibi,ötekilerine şunu yap bunu yap derken.

Çamaşırcı kız uzun zaman uğramadı derken şimdi daha da sola kaydı,sıktıkça sıkıyor.Kirlilerim baya birikti herhalde ki şu yere günlüğümsü şeyler bile yazdırıyor bana.Silinir önümüzdeki zamanlarda tahminimce kendi kendimim papparaziliğini yapıp deşifre olmam gibime geliyor. Ama yine de çok güvenmemeli küçüklüğümden beri sağımı solumu karıştırmamdan sebeb dengesizliğim sanırsam.

'ne zaman geldin ruhum görmedim seni
uçaktan atlarken unuttum galiba
özledim....
sarıl bana ruhum
ne olur sar beni.
çığlıklar geçti üstümden,
bulutlar geçti
ve o gençlik günlerimizde sen ve biz
seni öldürsemde ruhum biliyormusun?
sensiz yaşamaya alıştırdılar galiba
özledim.'

attım gitti

2008-07-07T22:33:00.000+03:00

İnsan içine atmalı çoğu şeyi.Bomboş gezinmek zorlar insanı yürürken. Ne dengeni kurabilirsin, ne de nereye gittiğine karar verebilirsin.Dışarı da çıkarmalı tabi bazı şeyleri ama içe de kalmalı bişeyler.Tatsız tuzsuz bişey oluruz o zaman.Hatta bazen içimizde koyduğumuz yerleri de unutmalıyız. Ne vakit sonra kenarda köşede bulursak eğer mutlanırız en az, olmadık zamanda cebimizde 5 lira bulduğumuzdaki kadar.

İç Yatışma

2008-07-04T17:29:00.000+03:00

D: dışımdaki çocuk

B;ben

uzun zamandır görüşemediğim dışımdaki çocukla geçenlerde gözde mekanlarımızdan birinde karşılaştık;

B:Evet(söze evetle başlamaya hayır kampanyası üyesi) dışımdaki çocuk nasılsın? Ne zamandır görüşemiyoruz.

D:Daha çok görmemezlikten geliyosun desek daha doğru olur.

B:Ben mi ?

D:Yok ben! (göz devirmeler)... Ne o öyle dışımdaki çocuk! İlginç misin sen? Doğru düzgün bana normalde ne diyosan onu de!

B:İyice bi şımardın sen. Bi laf oyunları, bi diklenmeler ,bi bilmemneler.alıcam ifadeni.

Öteki:...

Ben:Oldu mu?

Öteki:Oldu oldu. Ayrıca hiç bişey alamazsın benden.Yapmamı istemediğin şeyler yapamam,bilmem anlatabildim mi?

Ben:Bal gibi de yapıyosun işte. İzin istemiyosun bari haber ver.Ayrıca ne bu asabiyet,benim sana kızgın olmam lazımken sen bana tavır yapıyosun .Yine şımararak üste çıkmaya çalışıyosun gibi.

Öteki:...Konuşmıyım konuşmıyım diyorum yine sen kaşınıyosun. İşte tam da bu yüzden asabiyim beraber yaptığımız herşeyde iyiler senin kötüler benim üstüme kalıyor,pek iyi bişey yapmadığından bütün yük bende.Neyse tamam herkesin içinde konuşmak istemiyorum bunları zaten hepsi bize bakıyor.

Ben:Bakıcak tabi hem yabancı mı onlar?Yani yabancılar tabi ama...kem küm..

Öteki:Heh işte herzamanki gibi bi dediğin bi dediğini tutmuyor.Bütün önemli kararları tek başıma almak zorunda kalıyorum sonra da suçlu ben oluyorum.Yukarı tükürsem beyin,aşağı tükürsem kalp. ne yapsam bilemedim yaranamadım ki sana. ühü ühü(gözyaşımsılar,iççekimserler)

Ben:Off tamam tamam amma sulugöz oldun sende ya bu ara tamam kızmıcam bundan sonra nasıl biliyosan öyle yap. Sulugöz dedim de canım çekti olsa da yesek şimdi.(gözde parlamalar,kaşlar aşağı yukarı inmeler kalkmalar)

Öteki:Snıff (burun çekmeler) peki tamam bana çocuk diyene bak (pis pis sırıtmalar) hadi gidelim
....

-Öteki'nin çemkirmesi üzerine sinip kalmıştım adeta.Haklıydı boynum kıldan inceydi ona karşı.Zaten sanırım bu yüzden güya çocuk olan o dışta, yetişkin(!) olan ben de içerde ikamet etmekteyiz.Şimdilerde herşeyi ona bıraktım ne yaparsam mesulü O'dur.

Öteki:Hala ne yazıyosun ya hadi gidelim dergi neyim bişeyler de alalım okuruz.

Ben:Tamam geldim

-sırf bu yüzden iki dergi alıyoruz ama o da başka mevzu

Ben: De hayde gidek
........

sıfatsız

2008-06-18T19:28:00.000+03:00

Geç gelmişti . Artık tembelliğinden mi yoksa başına gelicekleri önceden bilmesine mi alametti bilinmez geç gelmişti.Koca kafasıyla inat etmiş ,vakum denen şeye yenilmişti . Kafası sonraları küçük kaldı elleri gibi. Hatta ona göre hiçkimsenin yağmurun bile böyle küçük elleri yoktu. Vardı belki de hatta kesin vardı, ama o öyle bilinmek isterdi.

Pek becerikli olduğu söylenemezdi.Ne olduğunu da pek kavrayamadı uzunca bi süre . Bi süre belkilerle konuştu durdu. Belki bir atom mühendisiydi , belki bir pencere kenarı rüya menekşesi ,belki de bir çizgiydi ,olmazsa olmazlarından insanların arasında dolaşan. Hatta bir gün belkim bir kertenkeleydim dedi .

Biraz maymun iştahlı sayılabilirdi. Ya da peşinde koşturulan kaşıklardan bir yudum alıp bırakmasına sebeb yakıştırıldı bu laf ona ,oysa kaşığını daldıracağı tabağı kendi de seçebilirdi pekala.Masadan boğazına kaçan tozların öksürtmesiyle kalktığında, iki kalas bi hevesti taşıdığı.

Köşeye sıkışınca ama 'küçüğüm derdi, daha çok küçüğüm bu yüzden bütün saçmalamam'.Adam yerine konulmak isterdi evet ama hiç büyük görmedi kendini .

Derdi, tasasında kendi kendine söylenirdi nihavendten;

‘ Kimseye etmem şikayet ağlarım ben halime
Titrerim mücrim gibi baktıkça istikbalime
Perde-i zulmet çekilmiş korkarım ikbalime
Titrerim mücrim gibi baktıkça istikbalime’

Yalandı kendisi de bilirdi , ederdi şikayet önüne gelene herşeyi . Öküz ebesi de denirdi onun gibisine. Dertsiz başına dert aramak da gecikmez, olan dertlerine de bi mazaret uyduruverirdi.Hiç olmadı doksan dokuz yaresi, bi tek bu konuda hep bir fazlasını istedi enayi .

Sevenleri de vardı onu ona rağmen seven, hayret ederdi çoğu zaman . Hatta ezilirdi sevginin altında ‘acımazsızsın kendine kimsenin olmadığı kadar’ derlerdi .Herkes o kadar acıyordu ki birilerinin acımasız olması gerek diye düşünürdü.

Bazı zamanlarda 'boynu bükük bi papatya olduğuma bakıp da senden vazgeçtim sanıp sakın aldanma' diyesi gelirdi. Demezdi. Burnu büyüktü her iki anlamda da .Çok doğru düzgün bişey ,matah bişey sanırdı kendini .Sonra yine kendisi farkederdi en alasından bir yamuk olduğunun.

Güzel günler göreceğiz çocuklar diyenlere inanmak istedi. Kimbilir belki de hani olur ya kendi söylememek ,söylemek zorunda kalmadan görmek isterdi.

Yoktu dilinin kemiği, utanması da yoktu kimisine göre arlanması da. Hatta her azar yiyişinde pis pis sırıtırdı.Çoğusu gibi inkar etmezdi maskelerini, hatta severdi teker teker hepsini. Her an aynı olmamak hoşuna bile giderdi.Sahip olduğundan en emin olduğu şeylerden biriydi bencilliği. Her insanın ki kadar bencildi. Ne bir eksik ne fazla, onun farkı o yalnızca kabul ederdi.

İdealleri, kendine göre ütopyaları vardı. Öyle ki kendine anlattıkça hep aynı mısralar dolanırdı;

‘Ah küçücük gemi sulara attın şimdi kendini delisin/ah yakarlar seni dönmezsin bir daha geri delisin/ ah peşinde rüzgar ne yağmurlar dost ne bir kıyı var deliyim/ah düşlerim kaldı yalnızım düşlerim kaldı deliyim/kime sorsam dönüşüm yok/nereye gitsem mavi /yelkenimde deli rüzgar/ her yanım tuz deliyim’

Ve bir gün gelirse ;

‘Ne sahibim bu yerde ne kiracı
Sadece bir ömürlük misafirim ben’ dediği duyulsun isterdi .

İsterdi herhalde.

düşeyazmak

2008-06-07T16:49:00.000+03:00

-Sürekli yolculukta yazası geliyor insanın, bilmem nedendir midemi bulandırdığı halde yazma ihtiyacı duyuyorum. Herşey gibi bu da bir muamma.

-İnsan kendini nefesiyle bile ifade edebiliyor.

-Hem nefesim...

-İçimi sıkan çamaşırcı kızdan daha beterleri de varmış mengene adam diyorlar adına hem can sıkıyor hem baş ağrtıyor.

-'yahu' ile 'ayol' cinsiyeti olan kelimeler. Biri nasıl traş sabunu kokuyor, biri de nasıl hanımeli..

-Benim için önemli olan şeyleri başımın üstünde değil başımın ucunda tutarım ki onlar beni ben onları görebileyim, haberdar olalım birbirimizden diye...

-Düşünsene bir yüzyılın sonunda çocuktuk, bir yüzyılın başında ergen
ne kadar da geç büyümüşüz meğersem...

-Saklıcak kimsen yoksa neden tutarsın bir sırrı içinde tek başına saklambaç oynama heyecanına yenilip.

-Senden sonra herşey yarıN kaldı. Bugün olmaz artık yarıM yaparım.

-20li yaşlar da 20lik dişler gibi. Ne zaman başverdiğini anlayamıyorsun , sonra sonra başlıyor sancısı.

-Hiç sıfırdan başlamadım hayatta. Sıfıra hiç uğramadım değil, hep ordaydım bir adım ilerisine gidemedim sadece.

-Halet-i ruhiyeme geçtiğim alt yazılardır yazdıklarım düşünce balonları değil. Aksine düşünmekle uzaktan yakından ilgisi yoktur, o yüzden kanıtıdır maymunlaştığımın.

-Bütün hayatlar Roman'a çıkar.

-Gözü kapalı, güneşe yüzünü dönmek gözünüzü kapattığınızda karanlığı görmemenizin tek yoludur.

taş..

2008-06-01T16:01:00.000+03:00

Yolda yürürken ayağıma çarpan kum ve bilmediğim bazı maddelerin sıkıştırılmış hali olduğunu sandığım şeyle aramızda bir bağ oluştu sanırım.Ben ona ayağımın içiyle (neden öyle bilmiyorum kolayıma o geldi herhalde)vurdukça o yana doğru hafif bir eğri çizerek yine önüme geliyordu.Burda yolun bozukluğunun ya da düzgünlüğünün bi önemi var mı bilmiyorum ama aklınca oynuyordu benimle hınzır.Bir süre sonra önüme gelmese de benim ufak bir eğimle ona doğru gittiğimi farkettim.

Birkaç araba geçti önümüzden durduk ikimizde sonra devam ettik beraber yürümeye,birlikte karşıdan karşıya bile geçtik.

Metroya binmem gerekiyordu ve açıkçası ne onu ne de kendimi deşifre etmek istemiyodum fakat bu kadar eğleniyorken onu orada bırakmak da mantıksız olurdu gibime geldi.Benimle gelebileceğini düşündüm,aldım attım çantama.

Ben ona 'taş' diyorum,henüz duymadım ama tahminen o da bana 'insan ' diyordur.(öyle olmalı diye düşündüm ne bileyim)

Beraberce yuvarlanıp gidiyoruz işte daha ne anlatayım?...

2008-05-15T17:36:00.000+03:00

KALEYDESKOP;…..

Her yanım tuz deliyim….
İnsan kendinin demesiyle hiçbirşey olamıyor sanırım.Başkasının demesi gerekiyor,üçüncü gözlerin yakıştırması gerek her sıfatı:Başkası onay vermeden sahip de olamıyoruz köle de,dost da olamıyoruz düşman da hatta bazen sevilen bile olamıyoruz.kendine tanımlanacak kelime bulamayan adam nasıl tanıtır ki kendini….
--------
Korkudan kormak değil de
Ademoğlu dedikleri ne menem birşeydir ki
İyiliği de yapar kötülüğün yanında
Nefreti de saklar sevginin ardında
Ve nasıl bir mahluktur ki bu
Bencillik vardır her fedakarlığında
------------

-ve gidiyorum diyebilmek ne büyük korkaklıktır kalıyorum diyebilmenin yanında sahte cesurluklarla kuşandırılmış.

-sevdiğini değil de yaktığını istiyor bazen can , bazen de yaktığı için seviyor.

--------

Her yanım tuz-un’muş deliyim
Her yanım tutulmuş doluyum
Hey hanım tutukmuş deliğin

-----------

başkasının gözüdeki tefendir değer
bir nevi kefendir budak kapalıysa eğer
vurup atının sırtına bir eyer
bulmalı tentelerine sığınacak başka bir yer

-------------

-Öyle bir umursamazlık ki bu hayattan istifa edemeden kovmasını bekliyorum beni,tazminat bir işime yarar belki fırsatçılığında.

----------------

Kaç yüzü var bu rubiğin
Renkler zamanla farklı ama aynı anda hepsi aynı
Çözüleceği yok gibi
Sanırım başucuna , bi yerlere kaldırmalı

--------------

Biz size dert miyiz?
Ruhunuza keder miyiz?
Sabrınıza yeter miyiz?
Bigün sizinle gider miyiz?